மரண தண்டனை குற்றவாளிகளை வீட்டிற்கு அனுப்பிய மகிந்தவின் சுவாரஸ்யமான அரசியல் முரண்
இலங்கையில் மரண தண்டனை தொடர்பான விவாதம் மீண்டும் அரசியல் மற்றும் சமூக மட்டத்தில் தீவிர கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. குறிப்பாக அண்மையில் சில முக்கிய வழக்குகளில் நீதிமன்றங்களால் மரண தண்டனை தீர்ப்புகள் வழங்கப்பட்டதாக செய்திகள் வெளியாகியுள்ள நிலையில், “இலங்கையில் மரண தண்டனை உண்மையில் நிறைவேற்றப்படுமா?” என்ற கேள்வியும் பொதுமக்கள் மத்தியில் எழுந்துள்ளது.
இந்த விவாதங்களுக்கு மத்தியில் முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச ஆட்சிக் காலத்தில் இடம்பெற்ற ஒரு முக்கிய சம்பவமும் மீண்டும் பேசுபொருளாகியுள்ளது. போதைப்பொருள் கடத்தல் குற்றச்சாட்டில் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஐந்து இந்திய கடற்றொழிலாளர்களுக்கு ஜனாதிபதி மன்னிப்பு வழங்கி, அவர்களை விடுதலை செய்து இந்தியாவுக்கு அனுப்பிய 2014ஆம் ஆண்டு சம்பவமே அது.
அரசியலில் கடுமையான சட்டம், தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் போதைப்பொருள் ஒழிப்பு போன்ற விடயங்களை வலியுறுத்திய மகிந்த ராஜபக்சவே மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கியிருந்தார் என்பது இன்று அரசியல் விமர்சகர்களால் சுவாரஸ்யமான முரணாக சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.
போதைப்பொருள் கடத்தல் குற்றச்சாட்டில் ஐவர் கைது
2011 நவம்பர் 28ஆம் திகதி தமிழ்நாட்டின் ராமேஸ்வரம் பகுதியைச் சேர்ந்த பி. எமர்சன், பி. அகஸ்டஸ், ஆர். வில்சன், கே. பிரசாத் மற்றும் ஜே. லாங்லெட் ஆகிய ஐந்து இந்திய கடற்றொழிலாளர்கள் இலங்கையில் கைது செய்யப்பட்டனர்.
அவர்கள் மீது போதைப்பொருள் கடத்தல் தொடர்பான கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டன. வழக்கு நீதிமன்றத்தில் நீண்டகாலம் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்ட நிலையில், 2014 அக்டோபர் 30ஆம் திகதி அவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
இந்தத் தீர்ப்பு இந்தியாவில், குறிப்பாக தமிழகத்தில், பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. கடற்றொழிலாளர்களின் குடும்பத்தினர் மட்டுமின்றி தமிழக அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் பல்வேறு அமைப்புகளும் அவர்களின் விடுதலையை வலியுறுத்தின.
இதனால் இந்த விவகாரம் சாதாரண குற்றவியல் வழக்கு என்ற எல்லையைக் கடந்து இலங்கை – இந்திய இராஜதந்திர உறவுகளிலும் முக்கியமான விடயமாக மாறியது.
களமிறங்கிய இந்தியா
மரண தண்டனை தீர்ப்பைத் தொடர்ந்து இந்திய அரசு இலங்கை அரசாங்கத்துடன் இராஜதந்திர மட்டத்தில் பேச்சுவார்த்தைகளை முன்னெடுத்தது. ஐந்து பேரின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கை இந்திய தரப்பிலிருந்து வலுவாக முன்வைக்கப்பட்டது.
இந்நிலையில் அப்போதைய ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச தனது அரசியலமைப்பு ரீதியான ஜனாதிபதி மன்னிப்பு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தினார்.
2014 நவம்பர் 19ஆம் திகதி ஐந்து இந்தியர்களுக்கும் விதிக்கப்பட்டிருந்த மரண தண்டனை மன்னிக்கப்பட்டு அவர்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டனர். பின்னர் அவர்கள் இந்தியாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர்.
இதனைத் தொடர்ந்து இந்திய தரப்பிலிருந்தும் நன்றி தெரிவிக்கப்பட்டது. இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான உறவில் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாக இருந்த ஒரு முக்கிய விவகாரம் இதன் மூலம் முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட்டது.
“மரண தண்டனை குற்றவாளிகளை வீட்டுக்கு அனுப்பிய மகிந்த”
இந்த சம்பவத்தை தற்போதைய அரசியல் சூழலுடன் இணைத்து சிலர் சமூக வலைத்தளங்களில் விவாதித்து வருகின்றனர்.
“மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்களை மகிந்த ராஜபக்ச வீட்டுக்கு அனுப்பினார்” என்ற வகையிலான கருத்துகளும் முன்வைக்கப்படுகின்றன.
எனினும் சட்ட ரீதியாக இதனை இன்னும் துல்லியமாக விளக்குவது அவசியமாகும்.
மகிந்த ராஜபக்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பை ரத்து செய்தவர் அல்ல. மாறாக, ஜனாதிபதிக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த மன்னிப்பு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, நீதிமன்றத்தால் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஐந்து இந்தியர்களின் தண்டனையை மன்னித்து அவர்களை விடுதலை செய்ய நடவடிக்கை எடுத்தார்.
எனவே இந்த சம்பவத்தை அரசியல் ரீதியாக எவ்வாறு விமர்சித்தாலும், சட்ட ரீதியான இந்த வேறுபாட்டை கவனத்தில் கொள்வது முக்கியமானதாகும்.
மரண தண்டனைக்கு மகிந்தவின் நிலைப்பாடு என்ன?
இதில் மற்றுமொரு முக்கிய அம்சமும் உள்ளது.
2019ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் மரண தண்டனையை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பான விவாதங்கள் தீவிரமடைந்தபோது, மகிந்த ராஜபக்ச தனது ஆட்சிக் கால நிலைப்பாடு தொடர்பாக கருத்து வெளியிட்டிருந்தார்.
தாம் ஜனாதிபதியாகவும் பிரதமராகவும் பதவி வகித்த காலங்களில் மரண தண்டனையை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான உத்தரவுகளில் கையெழுத்திடவில்லை என்றும், மரண தண்டனையை நிறைவேற்றுவதற்கு ஆதரவான நிலைப்பாட்டில் இருக்கவில்லை என்றும் அவர் தெரிவித்திருந்தார்.
இதனால் 2014ஆம் ஆண்டு ஐந்து இந்தியர்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்பட்ட நடவடிக்கையை வெறும் தனிப்பட்ட அரசியல் தீர்மானமாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. மரண தண்டனையை நடைமுறையில் நிறைவேற்றுவது தொடர்பாக மகிந்த கொண்டிருந்த நிலைப்பாட்டுடனும் இதனை இணைத்துப் பார்க்க முடியும்.
இலங்கையில் மரண தண்டனை இன்னும் உள்ளதா?
ஆம். இலங்கையின் சட்டத்திலிருந்து மரண தண்டனை முழுமையாக நீக்கப்படவில்லை.
சில கடுமையான குற்றங்களுக்கு நீதிமன்றங்கள் மரண தண்டனை விதிக்கக்கூடிய சட்ட ஏற்பாடுகள் இன்னும் உள்ளன. ஆனால் மரண தண்டனை தீர்ப்பு வழங்கப்படுவதற்கும் அந்தத் தண்டனையை நடைமுறையில் நிறைவேற்றுவதற்கும் மிகப்பெரிய வேறுபாடு உள்ளது.
இலங்கையில் 1976ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் நீதிமன்றத்தால் விதிக்கப்பட்ட மரண தண்டனை தூக்கிலிடுவதன் மூலம் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை.
இதன் காரணமாக இலங்கை, சட்டத்தில் மரண தண்டனையை வைத்திருந்தாலும் நடைமுறையில் அதனை நிறைவேற்றாத நாடுகளில் ஒன்றாக நீண்டகாலமாக கருதப்பட்டு வருகிறது.
இதனை பொதுவாக de facto moratorium என குறிப்பிடுகின்றனர்.
அதாவது நீதிமன்றம் ஒருவருக்கு மரண தண்டனை விதிப்பது, அவர் உடனடியாக தூக்கிலிடப்படுவார் என்பதைக் குறிக்காது.
மீண்டும் எழுந்துள்ள மரண தண்டனை விவாதம்
இலங்கையில் அவ்வப்போது மிகப்பெரிய குற்றச் சம்பவங்கள் தொடர்பான தீர்ப்புகள் வெளியாகும்போது மரண தண்டனை பற்றிய விவாதமும் மீண்டும் எழுவது வழக்கமாகியுள்ளது.
குறிப்பாக போதைப்பொருள் கடத்தல், பயங்கரவாதம் மற்றும் பல உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தும் பாரிய குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளில் கடுமையான தண்டனைகள் வழங்கப்படும்போது, “மரண தண்டனையை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டுமா?” என்ற கேள்வி சமூகத்தில் எழுகிறது.
ஒரு தரப்பினர், கடுமையான குற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்த மரண தண்டனை அவசியம் என வாதிடுகின்றனர்.
மற்றொரு தரப்பினர், மரண தண்டனை குற்றங்களைத் தடுக்கும் என்பதற்கான உறுதியான ஆதாரம் இல்லை என்றும், தவறான நீதித் தீர்ப்புகள் ஏற்பட்டால் அதனை திருத்த முடியாத அபாயம் இருப்பதாகவும் வாதிடுகின்றனர்.
மனித உரிமை அமைப்புகளும் மரண தண்டனையை உலகளவில் ஒழிக்க வேண்டும் என்ற நிலைப்பாட்டையே தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றன.
2019இல் நடந்த முயற்சி
முன்னாள் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவின் ஆட்சிக் காலத்தில், குறிப்பாக போதைப்பொருள் குற்றங்களுக்கு எதிராக மரண தண்டனையை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பான முயற்சி பெரும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது.
அதற்கு உள்நாட்டிலும் சர்வதேச அளவிலும் கடுமையான எதிர்ப்புகள் எழுந்தன.
சட்டரீதியான சவால்களும் மனித உரிமை சார்ந்த அழுத்தங்களும் அதிகரித்த நிலையில், இலங்கையில் மரண தண்டனை மீண்டும் நடைமுறையில் தொடங்கப்படவில்லை.
இதன் காரணமாக 1976ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடரும் நடைமுறை நிலை இன்றுவரை முக்கியமானதாக இருக்கிறது.
மகிந்தவின் முடிவுக்குப் பின்னால் அரசியலா? மனிதாபிமானமா?
2014ஆம் ஆண்டு மகிந்த ராஜபக்ச எடுத்த தீர்மானத்தை இன்றைய அரசியல் சூழலில் பல்வேறு கோணங்களில் பார்க்க முடியும்.
ஒரு தரப்பினர் இதனை இந்தியாவுடனான உறவைப் பாதுகாப்பதற்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட இராஜதந்திர நடவடிக்கையாகப் பார்க்கின்றனர்.
மற்றொரு தரப்பினர் இதனை மனிதாபிமான அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்ட தீர்மானமாக வர்ணிக்கின்றனர்.
அதேநேரத்தில், போதைப்பொருள் குற்றங்களுக்கு எதிராக கடுமையான நடவடிக்கைகள் தேவை என அரசியல் மேடைகளில் வலியுறுத்தப்படும் சூழலில், போதைப்பொருள் கடத்தல் வழக்கில் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஜனாதிபதி மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டதை அரசியல் விமர்சகர்கள் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றனர்.
இதுவே தற்போது இந்த பழைய சம்பவம் மீண்டும் சமூக வலைத்தளங்களிலும் அரசியல் விவாதங்களிலும் பேசப்படுவதற்கான முக்கிய காரணமாகியுள்ளது.
அரசியல் வரலாற்றில் மறக்க முடியாத சம்பவம்
மகிந்த ராஜபக்சவின் 2014ஆம் ஆண்டு முடிவு இலங்கை – இந்திய உறவுகளிலும், இலங்கையின் மரண தண்டனை தொடர்பான அரசியல் வரலாற்றிலும் குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வாகவே உள்ளது.
நீதிமன்றத்தால் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஐந்து இந்தியர்களுக்கு ஜனாதிபதி மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டு, அவர்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டு தாய்நாட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.
ஆனால் அந்த நடவடிக்கையின் மூலம் இலங்கையில் மரண தண்டனை ஒழிக்கப்பட்டதாக பொருள் கொள்ள முடியாது.
மரண தண்டனை இன்னும் சட்டத்தில் உள்ளது. நீதிமன்றங்கள் சட்டத்தின் கீழ் அதனை விதிக்கவும் முடியும். ஆனால் 1976ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் அது நடைமுறையில் நிறைவேற்றப்படாத நிலையே தொடர்கிறது.
எனவே, “மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஐந்து பேரை மன்னித்து வீட்டிற்கு அனுப்பிய மகிந்த” என்ற அரசியல் விமர்சனத்தின் பின்னால், சட்டம், ஜனாதிபதி அதிகாரம், மனிதாபிமானம், இராஜதந்திரம் மற்றும் அரசியல் என பல அடுக்குகள் உள்ளன.
அதுவே மகிந்த ராஜபக்சவின் அந்தத் தீர்மானத்தை பல ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும் மீண்டும் விவாதத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ள சுவாரஸ்யமான அரசியல் முரணாக மாறியுள்ளது.
Comments