இலங்கையில் சிங்கள இளைஞனுக்கு ஒரு சட்டம், தமிழருக்கு ஒரு சட்டமா?

இலங்கையில் இன அரசியல், சட்டம், மனித உரிமைகள் போன்ற விவாதங்கள் பல ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து பேசப்பட்டு வருகின்றன.

குறிப்பாக தமிழ் மக்களும் சிங்கள மக்களும் தொடர்புடைய அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்பு சார்ந்த விடயங்களில், “சட்டம் அனைவருக்கும் சமமாக செயல்படுகிறதா?” என்ற கேள்வி அடிக்கடி எழுகிறது. சமீபத்தில் சமூக வலைத்தளங்களில் பரவலாக பேசப்பட்ட ஒரு சம்பவம் மீண்டும் இந்தக் கேள்வியை முன்னிலைப்படுத்தியுள்ளது.

விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் புகைப்படத்தை வைத்திருந்ததாக கூறப்படும் ஒரு சிங்கள இளைஞனின் புகைப்படங்களும் வீடியோக்களும் இணையத்தில் பரவியபோது, பலரும் அதைப் பற்றி விவாதிக்க ஆரம்பித்தனர். சிலர் இதை ஒரு சாதாரண செயல் என்று பார்த்தாலும், இன்னொரு பகுதி மக்கள் “இதே செயலை ஒரு தமிழ் இளைஞன் செய்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்?” என்று கேள்வி எழுப்பினர்.

இந்த விவாதம் ஒரு மனிதரைப் பற்றியதல்ல. இது சட்டம், சமத்துவம், அரசியல் மனப்பான்மை, இன அடையாளம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய ஒரு பெரிய சமூக விவாதமாக மாறியுள்ளது.

சட்டம் அனைவருக்கும் சமமா?

ஒரு ஜனநாயக நாட்டின் அடிப்படை கொள்கைகளில் முக்கியமான ஒன்று “சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்” என்பதாகும். ஆனால் நடைமுறையில் அது எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பது மக்கள் அனுபவங்களால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

இலங்கையில் கடந்த பல ஆண்டுகளாக தமிழ் இளைஞர்கள் சமூக வலைத்தள பதிவுகள், நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள், கொடி, புகைப்படங்கள் போன்ற காரணங்களால் விசாரணைக்கு அழைக்கப்பட்ட சம்பவங்கள் ஊடகங்களில் வெளியாகியுள்ளன. சிலர் கைது செய்யப்பட்டதாகவும், சிலர் நீண்ட நேர விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டதாகவும் மனித உரிமை அமைப்புகள் முன்பும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளன.

இந்த சூழலில், தற்போது பேசப்படும் இந்த சம்பவம் பலருக்கும் இரட்டை நிலைப்பாட்டை நினைவூட்டியுள்ளது. “சட்டம் உண்மையில் ஒரே மாதிரியாக செயல்படுகிறதா?” என்ற கேள்வி சமூக வலைத்தளங்களில் அதிகமாக எழுந்துள்ளது.

சமூக வலைத்தளங்களில் பரவும் எதிர்வினைகள்

இந்த சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து Facebook, YouTube, TikTok மற்றும் X (Twitter) போன்ற தளங்களில் ஆயிரக்கணக்கான கருத்துக்கள் பதிவாகின. சிலர் அந்த இளைஞனின் செயலை கருத்துச் சுதந்திரமாகக் கருதினர். மற்றவர்கள், இதே செயலை தமிழர் ஒருவர் செய்திருந்தால் உடனடியாக பாதுகாப்பு அமைப்புகள் நடவடிக்கை எடுத்திருக்கும் என்று வாதிட்டனர்.

சில தமிழ் இளைஞர்கள் தங்கள் அனுபவங்களையும் பகிர்ந்துள்ளனர். “ஒரு புகைப்படம் வைத்ததற்காக கூட விசாரணை நடந்தது” என்று சிலர் கூற, “சிங்கள இளைஞனாக இருந்ததால் பெரிய பிரச்சினை ஆகவில்லை” என்ற கருத்துகளும் வெளியாகின.

ஆனால் இன்னொரு தரப்பு மக்கள், எந்த இனத்தை சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் சட்டம் ஒரே மாதிரி செயல்பட வேண்டும் என்றும், உணர்ச்சிவசப்பட்ட விவாதங்கள் நாட்டின் நல்லிணக்கத்தை பாதிக்கக்கூடாது என்றும் தெரிவித்தனர்.

பிரபாகரன் இன்னும் ஒரு அரசியல் சின்னமா?

வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் என்பது இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில் மிகவும் விவாதிக்கப்படும் ஒரு பெயர். சில தமிழர்களுக்கு அவர் ஒரு போராட்டத் தலைவராக பார்க்கப்படுகிறார். அதே நேரத்தில், இலங்கை அரசும் பல நாடுகளும் LTTE அமைப்பை தடை செய்யப்பட்ட அமைப்பாகவே கருதுகின்றன.

இதனால், பிரபாகரனைச் சார்ந்த புகைப்படங்கள், நினைவுகள், பாடல்கள் அல்லது குறியீடுகள் பற்றிய விவாதங்கள் இலங்கையில் எப்போதும் உணர்ச்சிவசப்பட்டதாகவே இருக்கின்றன.

ஒரு தரப்பு இதை “வரலாற்று நினைவு” எனக் கூறினாலும், மற்றொரு தரப்பு “பாதுகாப்பு தொடர்பான உணர்வுபூர்வமான விடயம்” எனக் கருதுகிறது. இந்த முரண்பாடே ஒவ்வொரு சம்பவத்தையும் பெரிய அரசியல் விவாதமாக மாற்றுகிறது.

தமிழ் மக்களின் மனநிலை

போருக்குப் பிறகு வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் வாழும் பல தமிழ் குடும்பங்கள் இன்னும் தங்களது கடந்தகால அனுபவங்களின் தாக்கத்தில் வாழ்கின்றனர். காணாமல் போனவர்கள், போரில் உயிரிழந்தவர்கள், கைது செய்யப்பட்டவர்கள் போன்ற நினைவுகள் இன்னும் பல குடும்பங்களின் வாழ்க்கையில் நீங்காமல் இருக்கின்றன.

இந்த நிலையில், சட்டம் இன அடிப்படையில் வேறுபடுகிறது என்ற உணர்வு உருவாகும்போது அது மன உளைச்சலையும் நம்பிக்கையின்மையையும் அதிகரிக்கிறது.

சமூக ஆய்வாளர்கள் கூறுவதாவது, நல்லிணக்கம் என்பது வெறும் அரசியல் பேச்சால் உருவாகாது. அது சமமான அணுகுமுறை, நீதி மற்றும் மனித மரியாதை மூலம் மட்டுமே உருவாகும் என்பதாகும்.

ஊடகங்களின் பொறுப்பு

இப்படியான உணர்ச்சிவசப்பட்ட விடயங்களில் ஊடகங்களின் பங்கு மிகவும் முக்கியமானது. உண்மையைச் சொல்லுவது அவசியம் என்றாலும், இனவெறி அல்லது வன்முறையை தூண்டும் விதமாக செய்திகள் வெளியிடப்படக் கூடாது.

சமூக வலைத்தள காலத்தில் தகவல்கள் மிக வேகமாக பரவுகின்றன. சில நேரங்களில் சரிபார்க்கப்படாத தகவல்களும் மக்கள் மனதில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. அதனால் பொறுப்பான செய்தி வெளியீடு மிகவும் அவசியமானதாகியுள்ளது.

ஒரு சம்பவத்தைப் பற்றி பேசும்போது, அது தொடர்பான அனைத்து தரப்புகளின் கருத்துகளும் இடம் பெற வேண்டும். அதுவே சமநிலையான விவாதத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

சட்டமும் மனித உரிமைகளும்

மனித உரிமை அமைப்புகள் பலமுறை இலங்கையில் கருத்துச் சுதந்திரம், நினைவேந்தல் உரிமை மற்றும் அரசியல் கருத்து வெளியிடும் உரிமைகள் குறித்து கவலை தெரிவித்துள்ளன.

ஒருவர் எந்த இனத்தை சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், அவருக்கு சமமான சட்ட பாதுகாப்பு கிடைக்க வேண்டும் என்பது சர்வதேச மனித உரிமை கொள்கைகளின் அடிப்படை.

அதே நேரத்தில், தேசிய பாதுகாப்பு என்ற காரணத்தையும் அரசுகள் முன்வைக்கின்றன. இந்த இரண்டு விடயங்களுக்கிடையில் சமநிலை தேவைப்படுகிறது.

சட்டம் ஒருவருக்கு கடுமையாகவும், மற்றொருவருக்கு தளர்வாகவும் செயல்படுகிறது என்ற எண்ணம் உருவானால், அது சமூக நம்பிக்கையை பாதிக்கும் அபாயம் உள்ளது.

இளைஞர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள்?

இன்றைய இளைஞர்கள் அரசியல் விவாதங்களை அதிகமாக சமூக வலைத்தளங்கள் மூலம் அணுகுகிறார்கள். TikTok, YouTube Shorts, Facebook Reels போன்ற தளங்களில் சில நிமிட வீடியோக்கள் கூட பெரிய அரசியல் விவாதங்களை உருவாக்குகின்றன.

இந்த விவகாரத்திலும் அதே நிலைதான் நடந்துள்ளது. பல இளைஞர்கள் சட்டத்தின் சமத்துவம் குறித்து திறந்தவெளியில் கேள்வி எழுப்ப ஆரம்பித்துள்ளனர்.

சிலர் இது குறித்து நகைச்சுவை மீம்ஸ்களையும் உருவாக்கினர். சிலர் கடுமையான அரசியல் விமர்சனங்களையும் முன்வைத்தனர். இதன் மூலம் ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது — புதிய தலைமுறை மக்கள் இனி கேள்வி கேட்கத் தயங்கவில்லை.

நல்லிணக்கத்திற்கான உண்மையான பாதை

இலங்கை போன்ற பல இன மக்கள் வாழும் நாட்டில் நல்லிணக்கம் மிகவும் அவசியமான ஒன்று. ஆனால் நல்லிணக்கம் என்பது வெறும் வார்த்தைகளால் உருவாகாது.

சட்டம் அனைவருக்கும் சமமாக செயல்பட வேண்டும். எந்த இனத்தை சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் மனித மரியாதை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். ஒருவருக்கு கிடைக்கும் உரிமை மற்றவருக்கும் கிடைக்க வேண்டும்.

அதுவே மக்களிடையே நம்பிக்கையை உருவாக்கும்.

ஒரு தமிழ் இளைஞன் செய்தால் குற்றமாகவும், ஒரு சிங்கள இளைஞன் செய்தால் சாதாரணமாகவும் பார்க்கப்படுகிறதா என்ற கேள்வி எழும் நிலை தொடரக்கூடாது. அந்த சந்தேகமே இல்லாத ஒரு சமூகத்தை உருவாக்குவதுதான் உண்மையான ஜனநாயகத்தின் அடையாளமாகும்.

முடிவுரை

சமூக வலைத்தளங்களில் வைரலாகும் ஒவ்வொரு சம்பவமும் ஒரு நாட்டின் ஆழமான சமூக உண்மைகளை வெளிக்கொண்டு வருகிறது. இந்த விவகாரமும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல.

இது ஒரே ஒரு இளைஞனைப் பற்றிய விவாதம் மட்டும் அல்ல. இது சமத்துவம், சட்டம், மனித உரிமை, இன அரசியல் மற்றும் நல்லிணக்கம் பற்றிய ஒரு பெரிய கேள்வி.

இலங்கையின் எதிர்காலம் அமைதியாகவும் சமமாகவும் இருக்க வேண்டுமெனில், “சட்டம் அனைவருக்கும் சமம்” என்பது வெறும் வாசகமாக

இல்லாமல் நடைமுறையிலும் உணரப்பட வேண்டும்.

அந்த நாள்தான் மக்கள் உண்மையான நீதியை நம்ப ஆரம்பிப்பார்கள்.